þriðjudagur, 28. ágúst 2007

Allt komið á full swing

Elvar er kominn á fullt í skólann. Allt gengur mjög vel. Skólinn er búinn á milli eitt og tvö á daginn og þá fer hann í Holtasel, sem er frístundaheimili. Sem er mannað, annað en frístundavistunin í RVK. Allt betra í Hafnarfirði, fyrir ykkur sem vita það ekki. Ég fór og náði í Elvar frekar snemma í dag, eða um hálf þrjú, og sá hvers lags heraga er beitt á þessari vistun. Þarna eru þrjár eldri konur sem þurfa og reyna að hafa einhvern hemil á 30 rollingum. Ég er nú ekki að segja að ein þarna hafi verið að öskra á börnin, en hún notaði allavega ekki inniröddina, eins og börnunum er kennt að nota í leikskólanum. Þeim er kennt í leikskólanum að nota inniröddina alla leikskólavistunina. Í einhver fjögur til fimm ár. Svo koma þau í skóla og inná svona frístundaheimili þar sem þreyttar eldri konur vinna á lágmarkslaunum. Hugsandi um allan daginn afhverju þær séu í þessari vinnu, afhverju þær séu ekki í einhverju rólegu skrifstofu starfi, löngu búnar að fá nóg af rollingum sem vilja bara leika sér, og vera börn. Ný komnar úr svakalega löngu sumarfríi og gleymdu í þrjá mánuði hvað þetta er erfitt og vilja bara komast í frí sem allra fyrst aftur. Allir krakkarnir að tala ofan í aðra og heyra ekki utan að komandi hljóð frá meira en tveggja metra radíus. Þá nota þær ( hún ) það sem ég vill segja að sé útiröddina, eða landshornaröddina ( rödd sem fólk getur notað til að kalla á milli landshluta ) Leiðir maður þá hugann að því að í fyrsta bekk þá er verið að eyðileggja fjögra til fimm ára starf leikskólakennara. Já ég segi eyðileggja, því eitt er það sem maður hefur lært af því að vera foreldri og barn sjálfur.....
"Börnin læra það sem fyrir þeim er haft"

1 ummæli:

Nafnlaus sagði...

Já þetta er örugglega ekki auðvelt eða róandi starf, algjör óþarfi samt að nota landshornaröddina!!! (snilldarorð hehe)
bið að heilsa í kotið.
kv Guðrún