Tap, tap, tap,tap,tap,tap,tap,tap......

..grátur og gnýstan tanna. Stemmingin í Bæjarholti á meðan leiknum stóð var rafmögnuð, svo rafmögnuð að ég sló ragmagninu út af íbúðinni og öll raftækin héldu áfram að virka fínt, hvílík var stemmingin. Elvari var orðið mjög í nöp við frændur okkar Dani og barði í borðið í hvert skipti sem þeir skoruðu. Ása var alveg að fara á límingunum og á síðustu mínútum í seinni hálfleik lokaði hún sig inni í þvottahúsi og gat ekki meir. Mest hissa samt á því að Ester Una hafði sofið í öllum hávaðanum. Maður leiksins, náttúrulega Snorri Steinn Gaupason undradrengur sem ekkert fékk stoppað reyndi allt sem hann gat, og svo þessi róbóti sem var í markinu hjá Dönum. Ef hann væri ekki aftan við þá, þá væri þeir ekki neitt, og við hefðum tekið þá í fyrri 30. Skil samt ekki hvað er verið að setja Hreiðar í markið, það er alveg eins hægt að sleppa því að hafa markmann...Talandi um markmenn, Hreiðar með 2 varin og Birkir Ívar með fjögur..
eg segi nú bara eins og Bubbi kóngur hefði sagt, "COMMONNNN" Allavega mikil sorg í Bæjarholti eins og öðrum heimilum í landinu. Einhver verður biðin í það að við förum til Danaveldis það er alveg á hreinu. Þetta er þá síðasti pistillinn um Íslenskan handbolta á þessu bloggi allavega þangað til árið 2008 þegar næsta keppni verður háð. Vonandi við verðum búin að jafn okkur á þessum ósigri þá, eða að minnsta kosti ég og Ása, vonbrigðin eru mikil, líkt og hjá Snorra Steini. Við sendum þeim okkar bestu óskir með frábæra frammistöðu á mótinu og tökum við þeim opnum örmum eru þeir ganga niður landganginn á fríhöfninni.
Það er spurning hvort þeir syngi umleið " við gerðum okkar, gerðum okkar, gerðum okkar, gerðum okkar besta. En aðeins betur en það var ekki nóg". óskum stráknum okkar til hamingju með árangurinn. Einhver segir kannski " þetta er ekki búið " en fyrir okkur er þetta búið. Það var einungis tvennt í stöðunni. Heimsyfirráð eða dauði, og þetta var dauði.
Handboltahorni Einars og Ásu er hér með lokið, yfir og út.
www.ibliduogstridu.is

8 liða úrslit..geðveikt..geðveikt....

...jæja þeir gátu það, þeir gátu það blessaðir strákarnir okkar. Því miður gat ég ekki horft á hann þar sem ég var að vinna en ég hlustaði á hann í útvarpinu. Og vá ég haf aldrei orðið svo æstur yfir einhverju sem er í útvarpi. Enda var íþróttafréttamaðurinn sem var að lýst leiknum á Rás 2 algerlega að missa sig, hann stóð á öskrunum alla seinni hálfleik,og æstist maður sjálfur allur upp við það.
Þetta var stórleikur allavega af lýsingum að dæma, Roland og Birkir Ívar með frábæra markvörslu og voru hreinlega að bjarga þessu. En svo fór að líða á seinni og þá fór að líða á ógæfuhliðina og ég hélt að þetta myndi tapast en allt kom fyrir ekki og þetta tókst. Ég get því miður ekki tjáð mig meira um þetta þar sem ég sá ekki leikinn og á erfitt með það án þess.
Allavega draumur orðinn að veruleika fyrir all marga.
Minni alla á stuðningsmannasíðuna, rosalega skemmtileg síða
http://www.ibliduogstridu.is

kv Einar Eir

Ísland - Pólland

..nenni ekki að tjá mig um þennan leik..

yfir og út
Einar Eir

Svartsýni en svo birti yfir öll

..jæja enn einn sigurinn í höfn og það á stórliði Túnisa. Ég verð nú að segja það að ég var frekar svartsýnn á þenna leik. Ég var búinn ( og fyrirgefið mér allir sem einn, í blíðu og stríðu ) að spá Íslendingum tapi í þessu leik. Það var ekki af því að Túnin séu mikið betri þó þeir eigi að vera það, heldur fann ég það einingis í hjarta mér að þetta yrði týpískur ósigur eftir stórsigur. Túnis eru með frábært lið, þeir eru með svona sprengilið. Byrja með allt á fullu og valta yfir allt og alla í fimmtán mínútur og svo er allt búið og þeir líka. Þeir áttu mjög góða spretti og ég ætla ekki að taka það af þeim. En ég var ansi viss á minni spá þegar langt var liðið á fyrri hálfleik, en svo kom seinni...og vá þá gaus upp þessi svakalega okra, þessi ótrúlega alíslenska orka. Rétt eins og Geysir á gjósa rétt eftir að hann hafi verið fylltur af grænsápu. Hvílíkt spil, hvílíkt lið. Enn og aftur sönnuðu þeir að þetta eru strákarnir okkar..
Ef Guðjón Valur verður ekki valinn maður mótsins þá skal ég éta tölvuna mína, allavega kexpakkann sem er við hliðina á henni. Ég vona að allir hafi verið jafn spenntir yfir þessu eins og við kærustuparið. Get ekki beðið eftir að klukkan verði 17:30 á morgun.
Lifið heil þangað til, Í blíðu og stríðu www.ibliduogstridu.is

Sáum milljónir í hyllingum..

Við vorum nánast farin að ráðfæra okkur við lögfræðinga varðandi lögsókn á hendur Osta og smjörsölunni og hana nú.
Við vorum í mestu makindum að elda kvöldmatinn og meðal annars var verið að búa til sósu sem uppistaðan í var sveppasmurostur. Skeið er tekin og helmingnum mokað úr dollunni og skellt í pott. Því næst er farið að hræra í pottinum til að lina smurostinn og láta hann bráðna. Vitum við ekki fyrr en farið er að hringla í pottinum, eins og það sé eitthvað í pottinum sem ekki á að vera þar. Þessi umfram hlutur er veiddur upp úr og viti menn...þetta var eitthvað í ætt við skrúfu..HA !!! hvernig gat þetta komið í ostinn..þetta er frá Osta og smjörsölunni..þetta hefur örugglega dottið ofaní stóra pottinn þeirra sem osturinn er gerður í..Þetta er eitthvað sem við verður að fá til baka með bótum, ekki spurning ( taka einn Ameríkana á þetta ). Svo var farið að líta aðeins í kringum sig og fundum að þetta var ofan af piparkvörninni. Þetta hafi þá dottið ofaní þegar verið var að krydda í nærliggjandi pott. Milljónirnar hurfu eins og ský fyrir sólu...en það er aldrei að vita nema við verðum svona "heppin" einhvern tíman aftur..

kv Matgæðingarnir Einar og Ása

Til hamingju Ísland....lalalalala

...maður getur ekki hamið tárin. Hvílíkur leikur hjá strákunum, þeir eru ekki dauðir úr öllum æðum. Maður leiksins að mínu mati án alls vafa Birkir Ívar. Þótt drengurinn sé málhaltur þá getur hann varið og það ekkert smá, hvílíkt og annað eins.
Alfreð hefur stappað í þá stálið, eða stappað á þeim eftir þennan hrörlega leik í gær, hann þarf þá allavega ekki að hætta þegar hann kemur heim.
En það er vonandi að strákarnir haldi þessu striki í milliriðlinum og láti ekki troða á sér eins og í gær.

En enn og aftur sönnuðu þeir að "Þeir eru strákarnir okkar"
Til hamingju Ísland að þið fæddust hér" Eilíf ást og hamingja

yfir og út
Einar og Ása

Bráðamóttakan

Jæja gott fólk eplið féll ekki langt frá eikinni. Þegar ég var litill drengur þá voru mínir uppalendur mikið með mig á fjórðungssjúkrahúsinu á Akureyri og var það orðið svo að læknar og hjúkrunnarlið var farið að þekkja mig. Þannig er það í pottinn búið að við erum komin með eitt stykki "mini me" og það er hún Ester Una. Til að gera langa sögu stutta þá er hún upp um allt og út um allt, alltaf að detta fram af einhverjum eða detta um eitthvað. Hún er allavega mikið á hausnum, en sem betur fer er hún með sterkann haus þannig að það er venjulega ekki mikið um grenjur. En allavega við fengum barnapíu til okkar í gær sem var að byrja, og ákváðum við að prufa að skilja hana eftir með börnin í 4-5 tíma. Þetta er 19 ára stelpa og mjög vel gefin, vinnur með börn og er að læra að ég held leikskólakennslu með táknmáli og ég veit ekki hvað og hvað. Allavega mikill happafengur. Nema hvað að Elvar er að sýna henni eitthvað eftir að við erum farin og þá skýst Ester Una inní herbergið okkar, og það er áætlað að hún hafi opnað skúffurnar á náttborðinu okkar, og farið uppí þær, en afleiðingarnar voru þær að hún fór með náttborðinu niður og lampi sem var ofaná datt í gólfið og brotnaði.
Í öllum þessum hamagang fékk hún skurð á ennið, sem barnapían gerði að og allt í góðu með það. Í morgun fannst okkur vera komið dálítið mikið blóð í þetta þannig að við fórum með hana á bráðmóttökuna og fengum að fara inn nokkuð fljótlega. Það kom læknir og hjúkrunnarfræðingur sem gerðu að sárum hennar og allt í góðu.
Ég bjóst aldrei við því sjálfur að fá mikinn ærslabelg eins og ég var en mér er kannski að hefnast fyrir hvað ég gerði ömmu minni og afa. Ég held ég hafi verið ágætur, en aftur á móti held ég að afi og amma hafi fengið gráu hárin aðeins fyrr en aðrir.

Að keyra eða ekki keyra...

Jæja þá er snjór fallinn á höfuðborgarsvæðið, mörgum til ómældrar óánægju og þar á meðal mín.
Ég er ekki að setja út á snjóinn sjálfann. Það er frábært að fá snjó, fara út með börnin á snjóþotu eða snjókast. Það sem ég er að fara að tjá mig um er eitthvað sem hefur farið óstjórnlega í taugarnar á mér síðan í febrúar 1998 frá því ég flutti á malbikið , snjór og höfuðborgarbúar.....er eitthvað sem á ekki samleið. Ég ætla samt ekki að taka alla og dæma líkt og gert var á árum áður þegar allir unglingar í miðbæ Reykjavíkur voru settir undir sama hatt og dæmdir sem afbrot-og drykkjusvolar. Nei nei það er fullt af góðu fólki þarna úti sem kann að keyra og ætla ég ekki að draga þá fyrir rétt, alls ekki. En Það er samt svo margir sem einfaldlega missa allt þegar smá föl kemur.
Þeir missa allan skilning á hvar þeir eru á akbrautinni, missa einnig allan skilning á hve margar akgreinar séu á götunni sem þeir aka á, aka á hraða sniglissins ( ég er alls ekki að segja að það eigi að keyra hratt, heldur á að keyra eins og aðstæðurnar leyfa, segir einhvers staðar í lögum en það á samt ekki keyra svo hægt að það sé nánast fljótlegra að labba úr Hafnarfirði og vestur á
Granda. Mín persónulega skoðun er sú og endurspeglar á engan hátt skoðun þjóðarinnar "mér finnst fólk keyra allt of hægt" ), og svo tekur bíllinn völdin af bílstjóranum og endar einhvers staðar út í vegriði á umferðareyju eða í tjörninni.
Þið megið alls ekki halda að ég sé einhver baráttumaður fyrir hraðakstri eða neitt þess háttar mér finnst bara þegar meðalhraðinn á leið í vinnuna er orðinn 15km/klst þá sé nú betra að labba, sem gæti jú orðið ágætis hreyfing, sem ég ætla samt að sleppa.
Ég vona að ég hafi ekki fengið einhverja uppá móti mér með þessum skrifum, en hins vegar held ég að það sé margir sammála mér með þetta

Uppgjör árssins 2006 á Holtinu

Jæja þá er komið að uppgjöri ársins 2006 hjá okkur fjölskyldunni.
Margt dreif á daga okkar þetta ár og kemur hér það sem stóð upp úr.

Janúar: Ekki munum við eftir miklu sem gerðist þennan mánuðinn, nema hvað þá helst að heimilisfaðirinn tók við nýrri stöðu innan fyrirtækissins sem hann vinnur hjá, og er orðinn lagerstjóri Árdegis ehf.
Mamman var í fæðingarorlofi með Ester Unu og gekk þeim tveim mjög vel með hvora aðra.

Við gerðum það sama og flest allir núlifandi íslendingar og endurnýjuðum imbann okkar og fylgihluti. Fengum okkur LCD og heimabíó, hvoru tveggja af Sony gerð, voðalega fínt og flott.

Febrúar: Þennan mánuðinn átti ofur-mamma afmæli og varð hún 27 ára, en það er eins og hún sé ekki deginum eldri en 23 ára. Til fróðleiks og skemmtunnar má ég til með að segja frá þeim fjölskyldumeðlimum sem eiga afmæli í þessum stysta mánuði ársins, og hefst þá skriftin. Ása mamma, Kristján afi, Ester amma, Una amma, Guðjón afi, Karen frænka, Addi frændi og Ragna og svo Solla amma...vváááá hverjar eru líkurnar á því að nánsta allir sem eru í okkar fjölskyldu eigi bara allir afmæli í febrúar en við erum að tala um níu manns, og þetta er svo fyrir utan okkar vini sem eru einnig nokkrir í þessum ágæta mánuði, en nóg um það.
Ester Una byrjaði í ungbarnasundi og fannst okkur það voðalega gaman að fara í sund með litla krílið. Pabbinn fékk ljósmyndadellu. Keypt var fullorðins myndavél á heimilið og skipt út fyrir gamla hræið, sem var komin vel til ára sinna. Hún er af Sony gerð eins og annað sem var búið að kaupa það sem af var þessu ári.


Mars:Það var nú ekki mikið sem gerðist hjá okkur í mars, nema hvað, það fæddist hér eitt stykki Íþróttaálfur og var það á öskudaginn. Elvar var græjaður í búning og sendur í leikskólann, hann var yfir sig ánægður að vera eins og Magnús Skevíng.



April:
Þá átti ofur-töffarinn Elvar Máni afmæli og varð hann að þessu sinni 5 ára.
Haldin var þessi fína afmælisveisla og var Batman þemað sem slóg í gegn þetta árið.



Einnig voru páskar í þessum mánuði og ég held að ég hafi aldrei séð svona mikið að páskaeggjum nema á á einhverri páskaeggjakynningu í Smáralindinni, hvílíkt magn.
En þetta féll mínum manni í geð og var hann hæst ánægður með þetta allt sama.
Ester Una fékk einnig egg sem hún borðaði allt sjálf..nei nei smá grín en hún fékk að smakka.

Einnig var fyrsta grillveisla sumarsins í lok april og endaði hún með ósköpum eða hátt í það. Alma og Sara Líf komu í heimsókn og heimilisfaðirinn tók að sér að grilla kjúllabringur og kjöt...Grillið okkar var orðið gamalt og mjög svo lúið. Erfitt að ráða við nokkrun skapaðann hlut á því og virtist það á tímabili, hreinlega hafa sjálfstæðan vilja. Meðfylgjandi mynd segir allt sem segja þarf.
Við fórum til Akureyrar í lok april og dvölum þar í hreint ótrrúlegu veðri, í kring um 20 gráður á selsíus allan tíman. Fórum einnig í Mývatnssveit til Unu ömmu og Úlla afa í síðasta skiptið en þau eru fullt úr sveitinni í dag. Frábær ferð sem erfitt er að gleyma.

Mai: Jæja nú fóru hlutirnir að gerast og það hratt. Sól hækkaði hratt á Holtinu og sumarið datt inn um bréfalúguna. Ester Una fékk fyrstu tönnina sína og hefur frá þeim degi reynt að naga eða éta allt á þessu heimili. Hún byrjaði einnig hjá dagmömmu og þá fór mamma að vinna. Vann frá átta til eitt á daginn og fannst þeim báðum þetta mjög fínt. Una amma og Úlli afi komu suður og voru hjá okkur í nokkra daga.
Ása keypi línuskauta fyrir mig svo við gætum farið saman á skauta. En þetta var eins og ég vissi fyrir víst ekki eitthvað sem ég myndi ná fljótt. Ása hafði að vísu engu gleymt frá því í gamla daga og tók sig afskaplega vel út í þessari yðju



Júní:Í þessum mánuði var tekin ákvörðum um að kaupa nýtt grill, ekki annað hægt ef við ætlum að eta eitthvað grillkjöt þetta sumarið. Var fjárfest í þessu líka fína grilli í Nóatúni á gjafaprís. Þennan mánuðinn byrjuðum við einnig að endurnýja húsgögnin í stofunni hjá okkur og á ganginum með hjálp barnalands.is. Voru draumahúsgögnin keypt notuð á ruglverðum af hinum og þessum fjölskyldum sem voru að losa sig við þetta, heppin við. Var þessum "endurnýjunum" hjá okkur lokið í september.
Við fórum einnig norður þennan mánuðinn og voru þar yfir þjóðhátíðardaginn. Það var mjög gaman og fórum við til dæmis á sportbílasýningu, burn-out keppni og ég veit ekki hvað og hvað, allavega alveg fullt að gera. Alltaf gaman að fara til langa afa og lang ömmu.

Júlí: Ég fór með Ásu í óvissuferð sem endaði uppi í Svínadal í svakalegri fjórhjólaferð sem kom blóðinu hjá okkur báðum afstað. Mæli eindregið með þessu fyrir alla. Ég fór í sumarfrí og einnig Elvar og Ester Una.Una amma Úlli afi Rósa amma og Einar afi komu öll suður. Þau voru einmitt með sumarbústað á leigu í Borgarfirði og fórum við til þeirra í einn dag og eina nótt. Fyrsta útilegan okkar var að Apavatni með stórum hópi af fólki, fengum við fellihýsi og jeppann að láni hjá Ottó afa og Sollu ömmu. Þetta var voðalega fín ferð og Ester Una skemmti sér konungleg en Elvar var einmitt fyrir norðan. >Svo var farið í aðra sumarbústaðaferð í Borgarfjörðinn og þá til Erlu og Villa vinafólks okkar. Það var einnig æðislegt ferð og fengum við æðislegar veitingar og veigar allan tímann sem við vorum þar. Sjá mynd til hliðar af glæstum veitingum.



Ágúst: Ása byrjaði í sumarfríi í byrjun mánaðarins og var strax farið afstað. Og ekki var minna að gera hjá okkur útilegu/sumarbústaðfólkinu í ágúst frekar en í júlí. Við byrjuðum á því að fara í útilegu með Andra, Lólí og krökkunum að "Hassstöðum" í Uppsveitum Árnessýslu, annars mig minnir nú að þetta heiti nú Iðufell. Þar eyddum við einhverjum 4 dögum í misjöfnu veðri en gaman samt. Við gistum í Hústjaldi sem var ekkert smá smíði einhverjir 12-14 fm að stærð. Þegar við vorum búin í tjaldútilegunni þá fórum við í sumarbústaðinn hjá Kristjáni afa og Ester ömmu. Þau voru að vísu ekki með okkur þannig að við dvöldum þar ein. Þetta var í síðasta skiptið sem við vorum í bústaðnum þvi það var verið að selja hann, þannig að það voru blendnar tilfinningar að vera þarna í síðasta skiptið. Við fengum eina heimsókn meðan við voru þar og það voru Raggi, Donna og strákarnir sem kíktu á okkur. En þá var þetta síðasta skiptið í bústaðnum, síðasta skiptið í pottinum og síðasta skiptið sem hægt var að standa á veröndinni og njóta þessa gríðarlega útsýnis sem þarna er.
Við fórum einnig norður um miðjan mánuðinn og fórum á Fiskidaginn mikla á Dalvík. Þar sem hægt að smakka allskonar fiskigúmmelaði og meðal annars Fiskiborgara með hringormi sem Ása fékk, gómsætt og girnilegt. Elvar Máni fór án okkar til útlanda. Hann fór með Ester ömmu og Kristjáni afa til Svíþjóðar að hitta Adda, Rögnu, Kristján Atla og Berglindi. Varð hann uppfullur af ýmsum fróðleik eftir dvöl sína þar. Hann skemmti sér allavega kounglega. Hann byrjaði svo að loknu sumarfríi í nýjum leikskóla í Hafnarfirði sem heitir Vesturkot. Kúturinn kanna voðalega vel við sig þar.

September: Ekki var nú mikið sem gerist hjá okkur í þessum mánuði fyrir utan að Einar afi og Rósa amma komu í heimsókn til okkar.

Október: Heimilisfaðirinn byrjaði þjálfun hjá Björgunnarsveit Hafnarfjarðar og voru það stífar æfingar í hverri viku fram eftir vetri. Fór ég meðal annars uppá Sólheimajökul í ísklifur og var það ógleymanleg lífsreynsla. Annað sem gerðist í þessum mánuði var það að Ester Una byrjaði aðeins að labba meðfram borðum og þess háttar

Nóvember: Litla skuttlan átti eins árs armæli og var haldin veisla. Átti þetta að vera heljarinnar veisla en vegna mikilla snjóþyngsla á höfuðborgarsvæðinu komust mun færri en áætlað var.Ása fór til Danaveldis að hitta Jórunni og ég, Elvar og Ester Una fórum í sex daga frí norður til að vera með fólkinu okkar þar. Það breyttist reyndar í rosalega ferð þar sem Ester Una varð fárveik á degi eitt og var uppgang og niðurgang og ég held bara alla ganga sem hægt er að fá. Litla skinnið var allavega fárveik allan tíman sem við voru fyrir norðan. En á meðan þessu öllu stóð þá byrjaði hún að labba á fullu og hefur ekki stoppað síðan. Svo þegar við vorum að fara aftur suður meðal annars til að ná í mömmuna á flugvöllinn á byrjaði Elvar að gubba, og var hann gubbandi alla leiðina suður. Miklir fagnaðarfundir brutust út á flugvellinum þegar mamma kom frá Dönunum.
Annað er nú okkur ekki mjög minnisstætt.

Desember: Hátíð ljós og friðar. Ég pabbinn á heimilinu átti afmæli þann fjórða. Einnig fór ég og Elvar í byrjun mánaðarins að hjálpa Grýlu að leita að jólasveinunum sem sluppu frá henni. Það fór fram í Hellisgerði í Hafnarfirði með leikskólanum hans. Var mikið fjör þegar gormarnir voru að hlaupa á eftir þeim úm allan garðinn. En að lokum náðust þeir og Grýla fór með þá heim og át þá. Rósa langa amma og Una amma kom suður og gerðu jólainnkaupin og voru hjá okkur í einn dag. Piparkökubakstur er orðinn árlegur viðburður hjá okkur feðgunum þar sem við hnoðum og gerum allskonar fígúrur úr deiginu og var það mjög svo skemmtileg stund. Ég var að vísu mikið í vinnunni þannig að ég sá fjölskylduna ekki eins mikið og ég vildi fyrr en líða tók á jólin. Jólin voru síðan eins og á mörgun heimilum hápuntur desembers. Mikill undirbúningur var allan daginn. Elvar að laga til og gera jólahreingerninguna í herberginu sínu og foreldarnir að undir búa veislu kvöldsins.
Maturinn tókst gríðarlega vel og fékk Elvar að velja hvað var í forrétt. Humar í hvítlaussmjöri alveg eins og Jón Gnarr borðar. Guttinn var hæst ánægður með það. svo kom hamborgarhryggur og svo jóladesertinn. Pakkaflóðið var ólýsanlegt og er best að sjá það á myndum ( sjá á myndasíðunni okkar ) Elvar var orðinn mjög æstur og allt í einu voru allir pakkarnir merktir honum, eða það var allavega það sem hann las á pakkamiðunum. Ester Una var einnig frekar æst framan af en missti svo eiginlega áhugann og fór að gera eitthvað allt annað. Svo kom gamlárskvöldið sem hægt er að lesa um hér að neðan.

Þetta var ársskýrlsa Bæjarholtspúkana og viljum við þakka ykkur öllum fyrir hjálpina að gera síðasta ár eins skemmtilegt og það var. Þökkum þér einnig fyrir að nenna lesa svona langan pistil

Kær kveðja Einar, Ása, Elvar Máni og Ester Una

Gleðilegt nýtt ár

Gleðilegt nýtt ár allir sem einn, og takk fyrir það gamla.
Nýja árið leggst voðalega vel í okkur stórfjölskylduna á Holtinu.
Við áttum mjög svo notalega stund í Garðabæ á gamlárskvöld, þar var saman komin stór hópur af stórglæsilegu fólki. Addi og Ragna komu með krakkana til ísland til að reyna að sprengja upp stóran hluta af Garðabæ, svo voru Guðjón afi og Inga amma, og svo auðvitað gestgjafarnir í Garðabæ Kristján afi og Ester amma ásamt honum Guðjóni Inga.

Flugeldaleiðangur: Leitað var að stærstu skotkökum sem voru seldar á stórhöfuðborgarsvæðinu og fundust þær í skuggalegu hverfi í kópavogi þar sem skuggalegir menn voru bak við heimatilbúið afgreiðsluborð. Var farið út með þrjár af stærstu kökum sem seldar voru hjá þessum mjög svo skuggalegu mönnum, með þær leiðbeiningar í farteskinu, að alls ekki mætti kveikja á þessu þar íbúðir eða fólk væri nálægt " þetta þarf að vera á opnum svæði " Einnig var keypt svakalega mikið af risaflugeldum sem voru hátt í það að vera jafnstórir og ég og Addi mágur. Þurfti heilan Nissan Almera og eitt stykki Ford fjölskyldu-Focus til að koma öllum herlegheitunum út úr skuggahverfi Kópavogs og beinunstu leið inn í Garðabæ. Þegar þangað var komið var hlaupið með þetta í neðanjarðarbyrgið í Hlíðarbyggð 17, þetta var mjög leynileg aðgerð þar sem verstu óvinirnir voru nágrannarnir, það átti að toppa þá algerlega og láta þá gefast upp fyrir klukkan tólf á miðnætti.

Þrif: Jæja að þessu öllu loknu var farið heim til að þrifa fjölskylduna enda kominn tími til. Liðið klætt í sparifötin og dubbaðir upp klárir til að mæta í veisluna

Veislan: við viljum byrja á því að þakka Ester ömmu og Kristjáni fyrir frábæran mat og veigar, þetta er erfitt að toppa fyrir nokkurn. Boðið var uppá tviréttaðan forrétt, smyglvarning frá Svíþjóð sem var î formi gæsalifra og rækjur, svo var borðið á borð kalkúnn sem var á stærð við kálf...hvílík stærð ég segi nú ekki annað.

Eftir matinn var farið á brennu sem var að þessu sinni í Arnarnesvoginum ( að ég held ) svakalega flott brenna, og mikið að fólki. Heyrðist úr mannmergðinni Amerískur drengur eiga orð við íslenska tengda móður sína, sem var að öllum líkindum komin vel ofaní seinni rauðvínsflöskuna " this is noting compairs to what we have in usa" þá þrumaði kerling á hann þvöglumælt og fín. "You ain´t seen noting yet "
Þetta var glæsileg brenna og einnig flugeldasýning sem Hjálparsveit skáta í garðabæ stóð fyrir, allir skátar geta verið stoltir af henni.
Á leiðinni heim var smáfólkið farið að verða óþreygjufullt og vildi fara að skjóta upp þessum flugeldum og kökum sem til voru í neðanjarðarbyrginu hjá afa, en nei nei bíða bíða..
Þegar inní hús var komið gegnfreðinn og kalinn, beið okkar ís...já ég veit en það var svakalega gott að fá sér heimagerðan ís ala amma.

Svo kom þetta venjulega eins og setjast fyrir framan imbann og horfa og hlægja af skaupinu, sem var að mér fannst þetta árið nokkuð vel heppnað, með nýju fólki og ekki alltaf bara grín af Óla Gríms og Dabba Odds og þeirra karaterum, það var í algeru lágmarki og var það mér til hæfis.

31.12.06 / 23:30. Sjónarhóll nágranna Hlíðarbyggðar 17, þeir vissu ekki fyrr en þeir heyrðu öskrað í myrkrinu: " Gerið skotpallinn klárann, Dragið seglin yfir bílana, börn og konur í neðanjarðarbyrgið, setjið gleraugun upp og hörfið.....heyrðist öskrað og á þeirri stundu fór fyrsta kvikindið í loftið, þeir sem stóðu of nálægt þeyttust í loftið og inn í nærliggjandi garða....þetta var "magnificent"...ok þetta er kannski aðeins ýkt, en þetta var svakalegt, en eins og Bubbi myndi segja "BOBA" eða bomba/ur. Ekki veit ég hvort allar þessar kökur og flugeldar sem skotir voru upp hjá okkur hafi orðið til þess að nágrannar hafi lagt árar i bát, og séu hættir að skjóta frá og með þessum áramótum, en allavega voru þeir toppaðir..halilúja..

Svo var setjið aðeins fram eftir miðnætti og kjaftað, en krakkarnir voru nokkuð hressir, Ester Una fór að vísu síðust að sofa og var það þegar klukkan var að ganga tvö. Við skötuhjúin fór heim eitthvað um tvöleytið eftir vel heppnað kvöld.

Við viljum enn og aftur þakka fjölskyldunni í Garðabæ fyrir okkur og einnig Adda og Rögnu fyrir samverustundirnar

Til að skoða myndir frá gamlársdag, smellið hér

Yfir og út..Holtsgengið