Að keyra eða ekki keyra...

Jæja þá er snjór fallinn á höfuðborgarsvæðið, mörgum til ómældrar óánægju og þar á meðal mín.
Ég er ekki að setja út á snjóinn sjálfann. Það er frábært að fá snjó, fara út með börnin á snjóþotu eða snjókast. Það sem ég er að fara að tjá mig um er eitthvað sem hefur farið óstjórnlega í taugarnar á mér síðan í febrúar 1998 frá því ég flutti á malbikið , snjór og höfuðborgarbúar.....er eitthvað sem á ekki samleið. Ég ætla samt ekki að taka alla og dæma líkt og gert var á árum áður þegar allir unglingar í miðbæ Reykjavíkur voru settir undir sama hatt og dæmdir sem afbrot-og drykkjusvolar. Nei nei það er fullt af góðu fólki þarna úti sem kann að keyra og ætla ég ekki að draga þá fyrir rétt, alls ekki. En Það er samt svo margir sem einfaldlega missa allt þegar smá föl kemur.
Þeir missa allan skilning á hvar þeir eru á akbrautinni, missa einnig allan skilning á hve margar akgreinar séu á götunni sem þeir aka á, aka á hraða sniglissins ( ég er alls ekki að segja að það eigi að keyra hratt, heldur á að keyra eins og aðstæðurnar leyfa, segir einhvers staðar í lögum en það á samt ekki keyra svo hægt að það sé nánast fljótlegra að labba úr Hafnarfirði og vestur á
Granda. Mín persónulega skoðun er sú og endurspeglar á engan hátt skoðun þjóðarinnar "mér finnst fólk keyra allt of hægt" ), og svo tekur bíllinn völdin af bílstjóranum og endar einhvers staðar út í vegriði á umferðareyju eða í tjörninni.
Þið megið alls ekki halda að ég sé einhver baráttumaður fyrir hraðakstri eða neitt þess háttar mér finnst bara þegar meðalhraðinn á leið í vinnuna er orðinn 15km/klst þá sé nú betra að labba, sem gæti jú orðið ágætis hreyfing, sem ég ætla samt að sleppa.
Ég vona að ég hafi ekki fengið einhverja uppá móti mér með þessum skrifum, en hins vegar held ég að það sé margir sammála mér með þetta